არასამთავრობო ექსპერტები და დეპუტატი ცაგარეიშვილი


არა, კი არ მიკვირს, მაგრამ მაინც… მოკლედ, ცოტაოდენი ისტორია: გახსოვთ, ალბათ, წინა ხელისუფლების დროს, რაოდენ დიდი აჟიოტაჟი აიწია ტელეკომპანიების ირგვლივ. მიუკერძოებელი არასამთავრობო ექსპერტები, იცავდნენ რა სამოქალაქო საზოგადოების ინტერესებს, აღშფოთებული კითხულობდნენ: ვინაა „რუსთავი-2“-ის და „იმედის“ რეალური პატრონი. „Transparency International – Georgia“ მაშინ კვლევაც კი გამოსცა სათაურით  „ვის ეკუთვნის საქართველო“…

ჰოდა, აღსრულდა ხალხის ნება, და ოქტომბრის არჩევნებზე სისხლიანი სააკაშვილის რეჟიმი, ბენდუქიძის კულულებთან ერთად, მოშორდა ტანჯულ საქართველოს. ცხრაკლიტულში დამწყვდეული ჭეშმარიტი ქართველი პატრიოტები განთავისუფლდნენ და დაიწყო საოცნებო დემოკრატიის მშენებლობა.

თუმცა, ზოგმა შეიძლება შეამჩნია, რომ ამ დემოკრატიის მშენებლობას ჩაჭიდებულმა თეთრმა გიორგი-ბიძინამ ვერ მოიცალა (აბა რა!) და ვერ მოასწრო თავისი წილის გადაფორმება „პროგრეს ბანკში“. თუმცა, „ქართუსთვის“ მოიცალა, და არჩევნებამდე კვიპროსელ მეგობრებზე გადაფორმებული ბანკი მთლიანად შვილ უტას სახელზე გადმოაფორმა.

ასევე ვერ მოიცალა ბ-ნმა პრემიერმა „მისი ეკას ტელევიზიის“ (“TV-9”) საკითხისთვის. სამაგიეროდ, არ დაავიწყდა მეორე შვილის, ბერას, დიდი მუსიკალური ნიჭი და მას ახალი გასართობი ტელეკომპანია, “GDS” (Georgian Dream Studio), ჩააბარა. ასე რომ, ბ-ნი პრემიერის ოჯახს ორი ტელევიზია მაინც ეკუთვნის.

ჰოდა, რაო ჩვენმა მიუკერძოებელმა არასამთავრობო ექსპერტებმა ქვეყნის ბედზე ფიქრში დღე-ღამის გამასწორებელი ადამიანის ამ უმნიშვნელო და ბუნებრივ გულმავიწყობაზე? იქნებ, შეახსენეს ბ-ნ პრემიერს, რომ ეს მთლად შესაბამისობაში ვერ არის არნახული დემოკრატიის შეპირებასთან? აბა, თქვენც არ მომიკვდით.

სამაგიეროდ, გასული კვირის ბოლოს იგივე „Transparency International – Georgia“-მ გააშანშალა ანგარიში ქართული სარეკლამო ბაზრის მდგომარეობის შესახებ. ანგარიშის ანოტაცია იწყება ასე:  „ოქტომბრის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ საქართველოს სარეკლამო ბაზარი უფრო კონკურენტუნარიანი გახდა. პოლიტიკა აღარ თამაშობს მნიშვნელოვან როლს სარეკლამო თანხების გადანაწილებაში და კომპანიები ახლა უკვე თავისუფლად იღებენ გადაწყვეტილებებს საკუთარი დანახარჯების შესახებ. „საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველოს” ანგარიშში „საქართველოს სარეკლამო ბაზარი – ახლა უკვე კონკურენციის პირობებში?” აღნიშნულია, რომ კერძო სექტორის სარეკლამო დანახარჯები არ გაზრდილა, რადგანაც ინვესტორებს კვლავაც აფიქრებთ პოლიტიკური არასტაბილურობა“.

შეგიძლიათ ამიხსნათ, მესამე წინადადების დამოკიდებულება პირველ ორთან? საიდან არის „პოლიტიკური არასტაბილურობა“, თუკი „ბაზარი უფრო კონკურენტუნარიანი გახდა“ და „კომპანიები ახლა უკვე თავისუფლად იღებენ გადაწყვეტილებებს საკუთარი დანახარჯების შესახებ“? მე ვერ შევძელი.

აი, დეპუტატმა ცაგარეიშვილმა კი შეძლო – ჩვენო, ახლა აღარ ვაძალებთ კომპანიებს დაიხარჯონ რეკლამებისთვის. აა, მივხვდი! მაგარია, ტაში, ფარდა.

მაშინ, ერთად-ერთ ლოგიკურ ახსნად იმ ყბადაღებული „პოლიტიკური არასტაბილურობის“ რჩება ის, რომ სადღაც-სადღაც კიდევ შემორჩნენ გაბრწყინების მოლოდინე იბერიის დაუძინებელი მტრები ნაციონალები, რომლებიც ღამ-ღამობით გამოდიან და ინვესტორებს და ბიზნესმენებს აფრთხობენ. უ, მაგათი! ქსი მაგათ, ბატონებო, ქსი!

ჰოდა, ვუბრუნდები დასაწყისს: არა, კი არ მიკვირს, მაგრამ მაინც… კარგია, რომ ამ კეთილშობილ საქმეში დეპუტატ ცაგარეიშვილის გვერდზე დგას ასეთი პატივცემული და რაც მთავარია, მიუკერძოებელი, არასამთავრობო ორგანიზაცია „Transparency International – Georgia“.

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: